Dla Laury, licealistki z pierwszej klasy, szkolny wolontariat jest jedynym miejscem, w którym może odetchnąć. Alkoholizm ojca, nocne zniknięcia młodszego brata i samotność wśród rówieśników sprawiły, że nauczyła się dźwigać więcej, niż powinna. Gdy po Nowym Roku zostaje poproszona o wprowadzenie do wolontariatu starszego ucznia, nie spodziewa się, że ta znajomość cokolwiek zmieni. Kacper ma dwadzieścia lat, trzeci raz powtarza ostatnią klasę i nosi w sobie obojętność wobec świata, który dawno przestał go obchodzić. Z pozoru różni ich wszystko. A jednak w rozmowach po spotkaniach wolontariatu, na nadwiślanych schodkach i w ciszy między słowami rodzi się coś, czego żadne z nich nie planowało.