Mieliście kiedyś wrażenie, że jakiś kiepski autor zabrał Wam pióro, którym myśleliście, że doskonale władacie, a później postanowił napisać dalszy ciąg wydarzeń zupełnie sam? Albo, że ktoś bardzo nieudolnie zredagował Waszą opowieść? Nela właśnie tak uważała. Pisana światłem poezja zmieniła się w mroczny dramat, kiedy ukochany tata przestał być jednym z bohaterów. Była jak stłuczona lalka z porcelany, czekająca z utęsknieniem na kogoś, kto ją poskleja. Cierpliwie, kawałek po kawałku. W tych dziwnych czasach chyba każdy z Was zdążył zauważyć, że życie to bajka, w której nie ma księcia, a historie młodych ludzi coraz częściej mają gorzkie zakończenie. Alan - chłopak, który doskonale wiedział, jak cienka potrafi być granica między wieloletnią przyjaźnią a głębszym uczuciem. Kornelia - dziewczyna, dla której miłość była niczym zaproszenie do tańca ze Śmiercią. Oboje stają na progu, którego przekroczenie może okazać się ostatnią deską ratunku... albo ostatnim gwoździem do trumny.